AKADEMIA WYCHOWANIA FIZYCZNEGO
JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO W WARSZAWIE
FILIA W BIAŁEJ PODLASKIEJ

     Istnieje wiele teorii nauczania czynności ruchowych opisujących proces uczenia się z punktu widzenia różnych dziedzin nauki w celu określenia praw i czynników decydujących o sprawności tego procesu. Dotychczas nie ustalono jak jest skuteczność stosowania różnych rodzajów informacji zwrotnych w nauczaniu i doskonaleniu ćwiczeń gimnastycznych o różnej złożoności i stopniu trudności. Nie wiadomo jak skuteczne będzie nauczanie jeżeli informacja zwrotną otrzymywana będzie tylko o kluczowe elementy techniki. Skuteczność nauczania i doskonalenia techniki zależy nie tylko od ilość, ale również treści informacji zwrotnej. Wiedza o poprawności wykonania kluczowych elementów techniki ćwiczeń gimnastycznych wydaje się być najważniejsza. Zidentyfikowanie kluczowych elementów techniki ćwiczeń i układów jest w ciąż aktualnym problemem. Z doświadczenia wiemy, że na najwyższym poziomie zaawansowania sportowego, szczególnie w okresie startowym, intencjonalna wydaje się dla zawodnika ta informacja, która na bieżąco pozwala dokonywać korekty w technice sportowej. Wdrożenie do procesu szkolenia zawodników gimnastyki podejścia opartego na doskonaleniu poprawności wykonania kluczowych elementów techniki ćwiczeń i układów gimnastycznych pozwoli nie tylko zwiększyć skuteczność nauczania ale również zminimalizować urazowość.
     Na podstawie biomechanicznej analizy dokonano identyfikacji kluczowych elementów techniki sportowej występujących zarówno w ćwiczeniach jak i układach gimnastycznych.
     Szczegółowej analizie poddano trzy elementy kluczowe w technice sportowej ćwiczeń gimnastycznych: układ ciała rozruchowy, układ ciała postępowo-obrotowy, układ ciała w momencie lądowania.
      Pierwszy badany element występuje w fazie przygotowawczej, jest to układ ciała rozruchowy, drugi to układ ciała postępowo - obrotowy, występuje w fazie głównej, zaś trzeci układ ciała w momencie lądowania występuje w końcowej fazie struktury ruchu.
      Przyjęto, że układ ciała rozruchowy to biomechanicznie optymalne położenie bioogniw ciała w ostatnim momencie fazy przygotowawczej bezpośrednio przed wyskokiem lub zeskokiem. Układ ciała postępowo – obrotowy określa element fazy głównej ćwiczenia. Układ ciała w momencie lądowania, to kolejny analizowany element techniki. Jest to układ rozpoczynający się od momentu kontaktu nóg z podłożem do zakończenia ruchów amortyzacyjnych.
     Badania przeprowadzone na gimnastyczkach klasy mistrzowskiej pozwoliły uzyskać dane o wzorcowych wskaźnikach biomechanicznych (czas wykonania, prędkości wypadkowe, kąty stawowe) węzłowych elementów techniki ćwiczeń gimnastycznych, co pozwoliło z większym prawdopodobieństwem dobrać skuteczne środki doskonalące technikę sportową.
      Identyfikacja węzłowych elementów ćwiczeń gimnastycznych umożliwiła realizację głównego celu pracy, którym była ocena efektywności eksperymentalnego programu treningu w nauczaniu i doskonaleniu wybranych ćwiczeń gimnastycznych.
      Na podstawie uzyskanych danych stwierdzono, że nauczanie ćwiczeń gimnastycznych przy użyciu informacji zwrotnej o błędach w kluczowych elementach okazuje się skuteczniejsze od informacji zwrotnej o wszystkich błędach popełnianych